.jpg)
Nog voor we goed en wel terug in Nederland waren hadden we het volgende doel bedacht: op de fiets vanuit Rijswijk naar Sint Petersburg. Het eerste stuk tot Berlijn reden we al eens, daarna volgt nog onbekend terrein door Polen, de Baltische Staten en Rusland. Maar in de oriënterende fase volgden de bedenkingen. Reiservaringen/blogs van andere mensen riepen weinig enthousiasme op. De route is relatief vlak, dat fietst weliswaar makkelijk (zeker van west naar oost, want uit de Amerikatocht van oost naar west hebben we ons lesje geleerd, haha) maar maakt het landschappelijk ook minder boeiend. De toenemende berichtgeving over anti-homogeweld en anti-homowetgeving hielpen ook niet. Sint Petersburg kan nu juist wel wachten tot na ons 67e.
Australië werd het nieuwe reisdoel. We fietsten hier al een paar weken in 2005/2006 maar zagen slechts een heel klein stukje van het immense land en hadden toen al bedacht dat we nog wel eens terug wilden. Liesbeth stelde voor om het, als we dan toch in de buurt waren, te combineren met Nieuw Zeeland. Zij was daar zo'n 20 jaar geleden al eens met een camper, wilde het graag ook aan mij laten zien en op de fiets ervaren. Bij mij riep Nieuw Zeeland vooral een beeld op van regen, wind en storm - voor een belangrijk deel gebaseerd op Josie Dew's Long Cloud Ride. Dus besloten we om dan eerst naar Nieuw Zeeland te gaan en daarna naar Australië zodat we in ieder geval de laatste twee maanden van ons verlof verzekerd zijn van mooi weer.
Diverse boeken en reisgidsen verder is mijn angst voor wind en regen in Nieuw Zeeland bepaald niet weggenomen. In het voorwoord van de Cycling Guide New Zealand (Bikeline) wordt vermeld dat dit handige gidsje alles biedt wat fietsers nodig hebben: kaartmateriaal, routebeschrijvingen, stadsplattegrondjes en informatie over voorzieningen. The one thing this guide cannot provide is fine cycling weather... We zijn gewaarschuwd. Een extra waarschuwing vormde onze vakantie in Beieren afgelopen zomer. Tent en regenjassen bleken niet meer waterdicht. Dus we hebben onszelf voorzien van een nieuwe tent en nieuwe jasjes - die van mij is KEK-proof (knalroze) en super lichtgewicht. Nog niet gebruikt (wat hadden we een geweldig najaar in Nederland!) dus hopen dat hij ook waterdicht is. Vermoedelijk ga ik dat in Nieuw Zeeland merken.
De route is in onze inmiddels beproefde vorm van samenwerking tot stand gekomen. Ik stippel uit op ouderwetse kaarten en met behulp van diverse reisgidsen, Liesbeth legt hem vervolgens vast in GPS-tracks. (Zie route pagina's op dit blog.) Daarbij kwam ze tot de ontdekking dat er best wel pittige hellinkjes te overwinnen zijn. Tja, zij kan goed tegen wind en regen, ik kan goed tegen hellinkjes. Voor elk een uitdaging in het verschiet dus.
Over onze conditie hoeven we ons dit keer weinig zorgen te maken. Het was een geweldig mooi jaar waarin we veel gefietst hebben, daarbij ook gestimuleerd door vrouwenfietsclub Kek! (Kletsen en Kilometers) die sinds afgelopen voorjaar een eigen afdeling in Den Haag heeft.
Kek! Den Haag tijdens een fietsweekend in de Eifel in september
Verder hebben we bij wijze van voorbereiding regelmatig met ons bordje op schoot naar Masterchef New Zealand en Masterchef Australia gekeken. Niet zo zeer uit culinaire interesse maar vanwege de geweldige accenten. Het Australische accent kennen we natuurlijk al door jarenlang McLeod's Daughters te volgen. Maar het Nieuw Zeelands (New Zillunds) was voor mij nog relatief onbekend. Ik kan me nu al verheugen op pirfict fush and chups onderweg.
